Dag 6 – Roadtrip naar Athos

Dag 6 – Roadtrip naar Athos

Vandaag stond de derde vinger van Chalkidiki op ons programma: Athos, ofwel Mount Athos, de zelfstandige monnikenrepubliek. Het landschap hier is een stuk ruiger en al snel merkten we dat aan de wegen. Bergpassen volgen elkaar op en met elke bocht leek de zee dieper onder ons te liggen en de bergen steeds indrukwekkender te worden.

Onderweg maakten we een korte stop in het bergdorpje Gomati. Een typisch Grieks dorp, waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan. We strekten even de benen en vroegen de bewoners de weg naar Ouranoupoli, omdat er een omleiding was. Vriendelijk werd ons alles uitgelegd. Maar eigenwijs als we zijn, vertrouwden we uiteindelijk meer op onze navigatie. Nou… dat hebben we geweten! De wegen werden smaller, bochtiger en uiteindelijk veranderde het asfalt in zandpaden. Kilometerslang hobbelen, zweten en hopen dat we niet verkeerd reden. Uiteindelijk kwamen we gelukkig weer uit op een verharde weg en terug in de bewoonde wereld. Achteraf bleek dat we, als we de bewoners gevolgd hadden, gewoon netjes over asfalt waren gebleven. Tja, weer wat geleerd.

Athos zelf is indrukwekkend: dichtbegroeide bossen, steile hellingen en de hoogste top van Chalkidiki, ruim 2.000 meter hoog, waar vaak nog tot in mei sneeuw ligt. De monniken die hier leven zijn verdeeld over twintig kloosters, waarvan de meeste Grieks zijn, maar ook een Bulgaars, Russisch en Servisch klooster. Ze leven er sober, met bijenteelt, wijngaarden, landbouw en schilderen religieuze iconen. Bijzonder om te weten dat vrouwen hier niet welkom zijn en mannen een visum nodig hebben om vier dagen in deze heilige wereld te verblijven. Bij de haven zagen we een boot aankomen met alleen mannen aan boord, net terug van een werkdag op Athos. Een vreemd gezicht, bijna alsof de tijd in een parallelle wereld bestaat.

Verder konden we niet, want bij Ouranoupoli eindigt de toegestane route. Het dorp is vooral gericht op orthodoxe bezoekers en eerlijk gezegd vonden wij het er wat saai, zeker vergeleken met de levendige plekken die we eerder bezochten. Na een korte wandeling besloten we daarom verder te trekken.

Onze laatste stop van de dag werd Neos Marmaras, terug op Sithonia. Ondanks dat het zondag was, voelde het er levendig en gezellig. Het dorp ligt amfitheaterachtig tegen de heuvels aangebouwd, met steile straatjes, uitzicht op zee en een fijne, ontspannen sfeer. We konden ons goed voorstellen dat het hier in de zomer een drukte van belang is, maar nu heerste er een prettige rust. Winkeltjes, terrasjes, mooie stranden – alles klopte. Hier sloten we onze dag af, tevreden en onder de indruk van de bijzondere mix van ruige natuur, religieuze traditie en levendige kustplaatsen.

Morgen wacht ons weer een nieuw avontuur!